صرف صفت — بعد از آرتیکل معین

تصور کن توی یک مهمانی هستی و می‌خواهی بگویی: «مرد خوب»، «زن خوب»، «بچه‌ی خوب». در آلمانی وقتی صفت دقیقاً پیش از اسم می‌آید، باید به آخرش یک پایانه وصل کنیم تا بفهمانیم اسم مذکر است، مؤنث است یا خنثی. این کار مثل یک نشانه‌ی کوچک است که صفتْ به همراه آرتیکل معین (der / die / das) انجام می‌دهد.

یادت باشد: صفت فقط وقتی پایانه می‌گیرد که بلافاصله پیش از اسم باشد. اگر صفت خبری باشد (یعنی بعد از «sein» بیاید و درباره‌ی اسم توضیح بدهد)، دیگر پایانه نمی‌گیرد. مثلاً: Der Mann ist gut — اینجا چون صفتْ «گزارش‌گر» است و خودش نقش اصلی جمله را دارد، هیچ پایانه‌ای نمی‌گیرد.

بعد از آرتیکل معین، صفت فقط دو پایانه دارد: -e یا -en. تکلیفش ساده است:

1. نومیناتیو (فاعلی) مفرد → همیشه -e: der gute Mann, die gute Frau, das gute Kind. 2. همه‌ی حالات دیگر (آکوزاتیو، داتیو، جنیتیو، و همه‌ی جمع‌ها) → تقریباً همیشه -en.

چرا این‌طور است؟ چون خودِ آرتیکل معین قبلاً جنسیت و حالت را نشان داده و صفتْ دیگر نیازی به نشان دادن جداگانه ندارد؛ فقط کافی است یکنواختْ -en بگیرد. تنها استثنای مهم همان نومیناتیو مفرد است که به جای -en، -e می‌گیرد.

• جمع: بعد از die (در حالت نومیناتیو جمع) هم صفت -e می‌گیرد: die guten Männer. (چون die جمع، خودش شکل نومیناتیو دارد، صفت مثل مفرد رفتار می‌کند.)
• آکوزاتیو مفرد مذکر (das heißt بعد از den): صفت -en می‌گیرد: den guten Mann.
• داتیو مفرد (بعد از dem/der): صفت -en: dem guten Kind, der guten Frau.
• جنیتیو مفرد (بعدار des/der): صفت -en: des guten Mannes, der guten Frau.

یک روش ساده برای یادت ماندن: هر جا آرتیکلْ -en دارد، صفت هم -en دارد؛ تنها جایی که صفتْ -e می‌گیرد، نومیناتیو مفرد است.