افعال وجهی در معنای حدس

تصور کن دوستت دیر کرده و تو داری فکر می‌کنی: «حتماً تو ترافیک گیر کرده». این «حتماً» در آلمانی با müssen بیان می‌شود. یا اگر بگویی «شاید خوابش برده»، این «شاید» با dürfte یا können می‌آید. در این درس یاد می‌گیریم چطور با همین افعالِ آشنا، حسِ «حدس و گمان» را منتقل کنیم — بدون اینکه جمله عوض شود!

۱. müssen = اطمینان زیاد (تقریباً یقین) وقتی شواهد آن‌قدر قوی است که می‌گویی «باید، حتماً»: *Er muss im Büro sein.* — او باید در دفتر باشد (چون چراغش روشن است). در این کاربرد، müssen بدون «zu» و بدون «nicht» می‌آید، چون دارد نتیجه‌گیری می‌کند، نه دستور می‌دهد.

۲. können = احتمال متوسط وقتی چیزی ممکن است ولی قطعی نیست: *Es kann morgen regnen.* — ممکن است فردا باران ببارد. هرچقدر شواهد بیشتر، «müssen» به «können» نزدیک‌تر می‌شود.

۳. dürfte = حدسِ محتاطانه و مؤدبانه *dürfen* در Konjunktiv II وقتی حدس می‌زنیم، حسِ «به‌احتمال زیاد، اما با احتیاط» می‌دهد: *Das dürfte stimmen.* — احتمالاً درست است. در مکالمه‌ی رسمی و نوشتاری خیلی رایج است.

۴. sollen و wollen = نقل قول و ادعا - sollen: وقتی چیزی از زبان دیگران شنیده‌ای و مطمئن نیستی. «می‌گویند که…، شنیده‌ام که…»: *Er soll sehr reich sein.* — می‌گویند خیلی پولدار است. - wollen: وقتی خودِ فاعل ادعایی دارد و تو به آن شک داری: *Er will den Marathon gelaufen sein.* — او ادعا می‌کند که دوی ماراتن را دویده (ولی تو قبول نداری!).

در زمان گذشته (Präteritum و Perfekt) ساختار فرق می‌کند: - Präteritum: *Er musste zu Hause bleiben.* — باید در خانه می‌ماند. - Perfekt: *Er muss zu Hause geblieben sein.* — جالب توجه: خودِ müssen صرف نمی‌شود، بلکه Partizip II به جای آن می‌آید و «haben/sein» در آخر می‌آید! همین قانون برای können, dürfen, sollen, wollen هم هست. *Er hat kommen sollen.* — می‌گفتند باید می‌آمد.